-खुशराज लामा
नेकपा एमालेको विधान सम्मेलन र युवासम्बन्धी सवाललाई दुई हिसाबले बुझ्न सकिन्छ । संगठनात्मक दृष्टिकोण र राजनीतिक/सामाजिक दृष्टिकोण।
१. कस्तो हुनुपर्छ विधान सम्मेलन ?
स्पष्ट दिशानिर्देशन :
देशको वर्तमान आर्थिक, राजनीतिक र सामाजिक अवस्थालाई सम्बोधन गर्ने नीति–रणनीति बनाउनुपर्छ।
आन्तरिक लोकतन्त्र :
पार्टीभित्र निर्णय प्रक्रिया पारदर्शी, सहभागी र लोकतान्त्रिक बनाउनुपर्ने छ।
आधुनिकीकरण :
डिजिटलाइजेशन, नीति निर्माणमा अनुसन्धान र तथ्याङ्क–आधारित दृष्टिकोणलाई जोड दिनुपर्छ।
संगठनात्मक सुधार:
वडा, गाउँपालिका, प्रदेश हुँदै केन्द्रसम्म संरचनालाई सक्षम र जवाफदेही बनाउनुपर्ने आवश्यकता छ।
जनता–केन्द्रित एजेन्डा: रोजगारी, शिक्षा, स्वास्थ्य, भौतिक पूर्वाधार जस्ता मुद्दा केन्द्रमा राखेर जनतामुखी विधान तयार गर्नुपर्छ।
२.कस्तो हुनुपर्छ युवा सवाल ?
रोजगारी सिर्जना :
युवा विदेश पलायन कम गर्न उत्पादनमुखी उद्योग, कृषि आधुनिकीकरण र स्टार्टअप प्रवर्द्धनमा ध्यान दिनुपर्ने छ।
राजनीतिक नेतृत्वमा सहभागिता: युवालाई केवल भीड र नारामा सीमित नगरी निर्णायक तहमा ल्याउनुपर्ने आवश्यकता छ।
नयाँ पुस्ताको विचार :
प्रविधि, सामाजिक सञ्जाल, विश्व–दृष्टिकोणलाई राजनीतिक एजेन्डामा सम्बोधन गर्नुपर्छ।
शिक्षा र सीप विकास :
गुणस्तरीय शिक्षा र व्यावसायिक सीपका कार्यक्रमलाई राज्य र पार्टी नीतिसँग जोड्नुपर्ने हुन्छ।
सकारात्मक आन्दोलन :
युवालाई केवल विरोध वा शक्ति प्रदर्शनमा मात्र होइन, समाधान दिने अभ्यासतर्फ उन्मुख गरिनुपर्छ।
संक्षेपमा भन्नुपर्दा, विधान सम्मेलनले संगठनलाई मजबुत, विचारलाई आधुनिक र नीतिलाई जनतामुखी बनाउनुपर्छ भने युवा सवालमा रोजगारी, नेतृत्वको अवसर र भविष्य–दृष्टि मुख्य एजेन्डा बन्नुपर्छ।
